I Could Not Ask for More
Thursday, April 05, 2007
"These are the moments I know heaven must exist / These are the moments I know all I need is this / I have all I've waited for / and I could not ask for more..."
OMG! @ 3:25!(reverse time) hahaha! That is soooo stoopid! Anytways, the pics are from last years events and projects, overnight documentations, retreat, FOrCES exhibits, plant visits, bac. mass, graduation night, bdays, parties and other cam whoring moments.
It feels like just yesterday we we're playing basketball at DF's place, giving funny meanings to acronyms, munching on meatloaves and fried eggs, cramming on assignments (and lab reports), and having fun while we try to learn... and now... now... its over! No more assignments, no more seatworks. Coz this time... its going to be real. Of course, we know for a fact that the real thing is harder than what the university had thought us. But then again, we also know for a fact that whatever... whenever... we will be friends. and I must say... that I could not ask for more.
Credits goes Leslie for the great video editing and the nice song, Gretz for organizing the semi level-up/thanksgiving party and April for the scrapbook.
Labels: 2007, Cam Whoring, coe, Emo, Experience, Personal, vlog
► Read more!
Life As We Know It
Thursday, January 18, 2007
Pictures taken from January 15 to 17, 2007 at Oasis of Prayer, Silang, Cavite during our three day Religious retreat.
The facade of our quarters
COE5 boys at the quarters
Chillin' at around 11:30 PM outside our quarters, we ate e-aji! yum yum!
At my background are the downhill tracks going to the creek.
We used to stay here last year for your recollection... too bad it was destroyed by Milenyo.
Rej, Bing and Me
Some of my classmates...
While my groupmates are defining the meaning of Life inside that hut. I was outside taking pics! Hehehe!
Inside the dinning hall, this was taken on our first night.
Sharing moments!!! Thank God I didn't cried!
Arwin, the labrador.
That's Arwin and Me... Look at that stupid smile! grrr! hahaha!
A's being a loner... hehehe
Billboard material! Hahaha! That's Icci, Zen, Ert, Gen, Ryel and Bim (me).
Cam whoring at Silang, Cavite
The picture takers got picture taken! (sounds veerrryyy wrong)
Another cam whoring moment...
Labels: Cam Whoring, Cavite, Experience, Personal, Retreat, Silang
► Read more!
2006 for Bloggers
Sunday, December 31, 2006
Itong taon na ay naging maganda para sa mga bloggers dahil 2005-2006 nag peak ang blogging dito sa Pilipinas. Salamat sa "bloghopping," at sa walang kamatayang pag aadbertays sa sarili.
Down to memory lane...
Ang sarap alalahanin ang nakaraan. Lalo na yung mga nakakatawang memories, yung mga kulitan yung mga kung ano-ano lang. Natatandaan ko May noon nung nagsimula akong maka meet ng iba pang mga bloggers through their blogs and at eventually sa YM.
Si Juice yata ang pinakauna kong blogger friend. According to my archive we chated May 3, 2006 and we talked about aviators! Haha! And she used to call me kuya coz I used to give her advices and I really love her blog that time (not that I dont love her blog anymore now).
Then there's Jhed. Si Jhed ang parang bestfriend ko sa lahat ng mga bloggers, I can tell my thoughts to him and him to me. Tsaka we share common interests. Ang hindi kolang ma remember is kung sino ang nag add sa YM. Ako ba o sya. Sabi ni Jhed sakin suplado daw ang dating ko noon. Suplado ba ako NOON? Ahuhu! Hindi naman ha.
Hindi ko rin malilimutan yung The da Vinci Code post ko. Masaya kasi yun eh. That time rin napadpad si Benj sa blog ko. Then days later Benj and I had an arguement sa blog nya. LOLZ. Kaya ayun. Ang weird nga eh, kasi nabalitaan din ng ibang bloggers. Mga chismoso tong mga to!
June 7 yata nung una kaming nagkachat ni Heneroso, dati sya ay mabait pa at pinupuri pa ang blog ko:
Rens Sese: ganda blog mu ah! Rob: wah! salamat ng marami!
Ahehehe. Pero mabait parin naman si Mr. Bistokya hanggang ngayon... *haba ilong*
Si Ron! si ron dati nahalata ko parang nahihiya sya kapag magka chat kami. Parang pakiramdaman lagi. (ayan totoo yata yung sinabi ni jhed na suplado ang dating ko) sa nagyon isa si Ron sa mga malalapit kong kaibigan sa blogging world.
Naalala ko si /brew pa nga pala! Yung baklang yun! hehehe. Namimiss ko na yung mga post nya! huhuhu! Yung invitation ko sa kanya sa YM hanggang ngayon pending parin! lolz Nu ba yan! June pa yata yun! Anyways, si Brew ang ultimate blogger whore! Walang panama si bryanboy!
Syempre, nandyan din si Bulitas. Kontrobersyal na screen name noh? Ewan ko ba kung bakit nagiba ng estilo ng pagsusulat si Bulits ngayon. Pero maganda parin naman... mas emo nga lang.
At si utakgago! Naku tong batang to! Matalinong bata! Efren bata! Bata bata paano ka ginawa? I love his post! at talagang hahanga ka kasi araw araw sya nag popost lalo na nung nasa blog*spot servers pa sya. Nakakatawa kasi si utakgago (a.k.a vinks) ang pinagtritripan dati NILA tuwing may confe.
At speaking of confe! Naku I remembered, yung mga late night confe namin nina Rens, Ron at ako... Rob. Puro R kami. Pwedeng 3R! wahahaha! Pota! Ah basta yungmga late night chats na yun ay isa sa mga masasayang memories kasi parang sharing yun eh. lolz. pero wala naman umiiyak. Pero merong NAGAGALIT! *double meaning successfully inserted!*
Teka, teka, wala na akong maisip na memories... haha! Ah ayun! Nung nagselos ako sa isang blogger! Wahahahahaha! Grabe! ok enough!
Uhhmmm ano pa ba. Shet parang nagiging anything goes na tong post na 'to!
Meron din palang mga naging "sila" na bloggers noh. Meron ding mga bloggers na nagaway. Wanna know kung sino?
May mga bloggers na tuluyang nag quit sa pag papalaganap ng sarili nilang salita. May mga bloggers na malalandi. May mga bloggers na mayayabang. May mga bloggers na weird. May mga bloggers na super emo, nakakabullshit na basahin yung blog nya. May mga bloggers na emo pero enlightening. may mga bloggers na emo pero nakakarelate ako. may mga blogger na nakakarelate ako sa post nila. May mga bloggers na sila ang nakakarelate sa post ko.
Ang saya ng 2006! Hindi ko ipagpapalit ang 2006 ko sa $1,000,000! Seryoso! Yung mga taong nakilala ko at naging ka-close ko sa biruan, kulitan, landian at kung ano-ano pa. hay naku kung alam nyo lang how much you've contributed to my life.
At isa pang dahilan kung bakit hindi ko ipagpapalit ang 2006 ay dahil kay ****. Basta nababasa mo 'to. Lam mo na ikaw 'to. At gusto kong malaman mo na my new year has never been this new... Thanks talaga ha! Love you sooo much!
Labels: Emo, Experience, Heart Talk, Life's so PUN, mixed, Rewinds, Teaser
► Read more!
Rob, What had you been up to?
Thursday, December 21, 2006
Am I really supposed to answer this question? Or is it one of those trick questions from "Game na Game na!" that has virtually no answer?
Technically, I was überbusy with things that happens every once in while. Yah know. No, am not talking about the prelims! I am talking about the more special things... Things that are spent with special person(s).
Gawd... Just read on baby!
Boys night out Friday Night, December 15th
Hinithit ko ang huling usok ng Marlboro lights at tinapon ito sa daan (mga bata, wag tularan). Tang-ina late na ko. Binilsan ko ang aking paglakad sa kalye na kahit na hindi ko naman dinaraanan araw-araw ay saulado ko na kahit ang mga bako nito. Papunta ako kina B, para isang "piging," "salusalo" at konting inuman.
Pero pagdating ko dun ay paalis sila, nandun pala si Resty para sunduin kami papunta sa kanila, dahil nagkaron ng isang surprise party para sa kanyang ika dalawampu't-isang kaarawan. Anim kami medyo siksikan sa kotse.
On the way, papuntang Imus ang napagusapan ay mga bagay na hindi angkop banggitin dito sa blog kaya isipin nyo nalang hindi ko to sinabi ang tungkol dito at magiiba na ako ng topic.
So iba na ang topic... Medyo marami ding handa at dahil nga biglaan hindi na kami nakapag get-up ng angkop. Tulad na lamang ni B na nakashorts lamang (hehe).
Masarap yung siomai nila na malalaki talaga! Kumbaga sa mga bading... "kebla." Kebla yung siomai nila. Da best din yung putopao at yung iba pang handa... kaso hindi ko na masyadong natikman yung iba dahil na nga rin sa pagkalunod ko sa keblang siomai.
Parang hit and run ang nangyari, dahil pagkakain namin ay bumatsi na dahil nga meron din kaming inuman kina B. So pag kahatid samin ni Resty ay dumaretso na kami sa "altar" para sambahin si Generoso. Hahaha! In fairness, walang masamang tama ang "generous" drink na 'to. may tama sya pero tamang tama (right hit). tapos ang pulutan namin ay sisig na lumalangoy sa mantika at wari'y bumubulong ng "Fuck me! Fuck me! I'll kill you laterz!"
Kaya ayun kinabukasan may exam ako ng Cisco, medyo windang pa ang utak ko. haha. buti nalang tinulungan nila ako sa cabling. Kung hindi nakow! I am a dead meat!
Iya's sorority initiation Sunday, December 17th
Dang late nanaman! Kasi naman lunch ang call time... tapos kami ni Bing 4:00 na yata dumating. Kasi naman ang tanda na ni Bing ayaw parin pakawalan... kaya ayan nagwawala! (hihi)
Astig ng initiation ni Iya! ang daming tao... pati yung mga ka-brod nandun. Kaso nga alng hindi ako nakapunta, kasi naman....!!!
Kaya pagdating namin dun sa post party, ang nabutan nalang namin ay pancit! Huhuhu! Pancit nanaman! ang sabi ko pa naman kay bing tom jones na tom jones na ako at sobrang napapa-sex bomb na ako sa sobrang tomguts! Kala ko pagdating namin dun papainumin agad kami ni Joseph... hehe. Naalala ko. Noong 4th year H.S., minura ako ni Joseph sabay pakita ng dirty finger! tang-ina nya, buti nalang nasa scooter sya nun... at buti nalang talaga, si Joga ang GF nya dahil tropa ko si Joga, kakalimutan ko nalang yun.
Anyways, kumain ako ng pancit, ok din naman... pero ang gusto ko talaga ay yung may ulam may kanin may softdrink may dessert may agaw bitin... lol.
Tapos dumating na si Joyce... Si Joyce na heartbroken... Kawawa naman sya, kasi 1 year and 6 months na sila, tapos ganun lang sila maghihiwalay. Parang yung 18 moths na magkasama kayo, parang ang dali dali lang naiwan nun lalaki. Kaya ayun topic sila buong gabi. haha.
Kaya ako hindi ko gagawin sa baby ko yun. *wink* *wink*
Pagkatapos ng kaunting iyakan... Balik na ulit sa saya. TAMA NA YAN, INUMAN NA!
Konti nga lang kami eh, hindi kasi nakapunta yung iba, yung iba naman nasa America na, yung iba nasa London, yung iba nasa lamay (seryoso), yung iba nagiinarte. Pero ayus din, masaya ko dahil nakasama ko ulit yung mga tropa ko nung H.S. Konti na nga lang at mapapakanta na kami ng "We're soaring... flying..."
Buti nalang at best actor ako, pag-uwi ko ng bahay hindi nahala na makainom ako. LOL
Bday Galore Monday, December 18th
Happy Birthday nga pala ulet kay Rosebell! Ang sarap nung Sushi-wong nyo. Nakakainis talaga magbyahe papuntang Imus. Buset ang iistupid ng mga tao. Grrrr! Ang sikip sikip pa ng daan tapos lintik pa ang bumper to bumper na traffic. Grrrr! Tapos sa jeep ka nakasakay, yung nasa harapan nyo isang damonyong driver tapos bubugahan kayo ng maitim este ITIM na usok! Grrr! Tapos ang dami pang kalabit-penge. Ay naku, san ba nawalan ng kalabit penge sa Pilipinas???
Buti nalang talaga nabusog ako kina Bell, Pero 5:00 pm umalis narin ako dun, dahil nagpapasama pa ako sa Mama ko na bumili ng regalo para kay Rej, dahil christmas party ng mga kablocks ko.
Parteh! Tuesday, December 19th
9:00 ang call time sa Coco pavillion, pero alas-diyes na, halos kalahati palang ang dumarating. Taon taon may christmas party ang mga blockmates ko pero ito ang pinaka-malaki at pinaka magastos.
Nagsimula kasi yan noong 2nd year college kami, kaming mga Sawago® lang ang kasi noon. Hanggang last year, nagsali narin kami nang iba at itong taon nga na 'to ay buong block na.
Ang dami ngang food eh, bali ang toka-toka kasi ay batay sa groupings sa robotics tapos ang na toka samin ay drinks, cups, at mga chicherya. Tapos sa ibang groups naman ay mga ihaw-ihaw, boneless na bangus, pancit (pancit nanaman??!!)... yung mga tipikal na pagkain.
Syempre ang main event ng party ay ang exchange gifts. 'Tong taon na to, medyo hindi naging maganda yung outcome ng exchange gifts, yun ay opinyon ko lang naman... kung ikukumpera sya sa mga naunang exchange gifts namin, ito na yata ang worse.
Una dahil hindi kami kumpleto. Pangalawa, ang pangit ng lugar at ang daming naka-tingin. Pangatlo napuputol ang pagbibigay dahil nga hindi kami kumpleto.
Para sakin ang best gift ay ang natanggap ni Ven. Nike shoes. Huhuhu! sana ako nalang ang nabunot ni Haqs!
At ang worst gift... consistent. Yung galing kay IC. Kasi naman nauubos yung regalo nya. tandang tanda ko ang itsura ni Annalyn nung binuksan nya... almost the same expression when Leslie opened her's last year. Peace.
Tapos ng exchange gifts ay konting kasiyahan, swimming swimming, kain, inom. Tapos ako mga around 6:00 pm bumatsi na ko dahil may pupuntahan pa akong yet another inuman. Sayang nga dahil hanggang 9:00 pm lang din ako dito, hindi ko nakita si Rej, suot nya pa naman daw yung gift ko sa kanya.
Kung gusto nyo nga pala makita yung gift sakin ni Diana... eto sya.
"Tenac" Wednesday, December 20th
Nasa MOA ako, nanood kasi kami ng movie na Tenacious D ni Hwoarang este Andy Roddick, I mean Hedric.
Nakakatawa yung movie, "crazy" ika nga...
Tapos nun ikot-ikot, upo-upo, nag-abang ng mga maaabangan, wala na akong makwento. LOL.
Oh sya sige... sa susunod nalang. bye bye!
Mmmuah! Mmmuah!
Labels: Experience, Funny, Heart Talk, Life's so PUN, mixed, Movie Madness, Personal
► Read more!
PVC Canons, Baste Manila and the bubble butts of the Cebuanos
Friday, December 08, 2006
It was in the year 2002 when the first PVC Canon appeared here in my hometown of Noveleta, Cavite. It wasn't popular back then, as far as i could remember, it was rarely seen on the streets and most of the users are kids.
Last year, the PVC canons were featured at ABS-CBN and GMA. Even at the television, the roaring sound of the 1 inch diameter by 1.5 feet long "mini canon" was very loud. Much more if it was the titanic 10 inch diameter by 6 feet long devil.
But really, I am not a fan of these "safe-non-hazardous-eco-friendly" pipes. They really make a loud sound and am not just talking about any other "loud" sound -- I mean LOUD SOUND!
I think I even developed a phobia out of it. Because everytime I see someone spraying denatured alcohol at his canon and started shaking it by holding its shaft, I start to cover my ears, I feel squeamish. It seems like the PVCs makes me insecure. Plus the fact that these PVC devils are devil enough to point the barrel at the buses passing by. I so hate them.
----
Last Wednesday and Thursday, we attended a two day seminar from IECEP (Institute of Electronics Engineers of the Philippines), the talk was about 3G Technology, VOIP (Voice Over Internet Protocol) Digital Television and other nose bleeding topics.
It was a little boring, but fun never left us. Oh sorry I forgot, WE are the FUN nga pala. Thank goodness. The day one was the busiest, because after "listening" from the speakers, at around 4pm, I went to San Sebastian College Manila, to attend the 3rd OAR Mission Congress and to watch "my kids" perform.
The people at SSC-R de Manila were nice (and cute). I was surprised to discover that they also have Twinbee at their cafeteria. The architecture is much more like the SSC-R de Cavite Canacao Campus but the aura is that of SSC-R Cavite College campus.
While there, we stayed at the PRO's office and chatted a little with the student assistant, whom i forgot to ask the name. In front of their office is their internet lab, which has "genius" mirror wall to keep the kids browsing porn. I envy them because they have the liberty to enter and exit the lab whenever they want to and they can use the PC however long they want. Unlike from Cavite campus' 1 hour limit per use. They can even use YouTube and Yahoo! Messenger. In Cavite, all these services we're banned.
----
Among the invited Recoletos institution (aside from SSC-R Cavite) are USJ-R Cebu which I am telling you are all goodlooking people and the Recoletos seminary from Baguio.
I remembered Danica gigling over the male USJ-R performers as they dance an Igorot ritual wearing T-backs and a piece of cloth covering their front and behind.
Ang ganda ng pwet!-Danica
By 10 pm, we left Manila, even though the cultural presentations have not yet concluded.
Labels: Experience, Funny, mixed, Personal, Rants, School's Cool, Technology
► Read more!
Si Angel Locsin, ang Kandila at ang Multong Bakla
Saturday, October 28, 2006
Dito na yata sa Pilipinas ang may pinakamaraming klase ng multo. Nandyan ang tikbalang, tiyanak, white lady, black lady, manananggal, mga multong nagiging hayop, mga espiritong gala, at mga mambabarang. Hindi ko lang alam kung ang bawat isa dyan ay nag rerepresent ng social status ng bawat Pinoy.
happy
Masasabi kong nakakita na nga ako ng multo. Pero ito ay noong bata pa ako. Naglalaro kasi ako
Parang ang pagkakatanda ko
all
Dedbol.
Ang isang bagay na ikinamamangha ko sa mga pinoy tuwign sasapit ang Undas ay ang pagpunta sa mga namayapang minamahal sa puntod nito.
At hindi lang yan ang dahilan… yun ay para mag happy-happy din! At pagkaperahan.
Dedbol.
May mga tindahan sa museleo, yung ibang mga bata nangongolekta ng tunaw na kandila. Siguro isasahog nila yun sa ulam nila na tortang tao. O pwede ring panghimagas sa ma-kolesterol na inihaw na fetus. Kandila… wow! Yum yum!
Dedbol.
saints
Sa panahon ng Halloween, sinasabing lumalas ang maraming espirito. Mga ibat ibang multo. Multo sa balete drive, multo sa kisame, multo sa banyo ng mga babae, multo sa likod ng FX at multong bakla.
Tanong ko lang… Sino kaya ang nakaisip ng salitang “multong bakla?” Totoo nga kayang may multong bakla? Ang multong bakla ba ay chumu***** parin? O lalaking lalaki na sya? O baka naman pinagbigyan na sya ni satanas na maging full pledge gurlaloo, kapalit ang kanyang kaluluwa?
Balik tayo sa topic. Ano nga ba meron tuwing Halloween? Marahil nanggaling ang salitang Halloween sa Allhallows o kaya naman ay sa Hallowmas. Itinakda ito sa araw kung saan ang mag katoliko at mga pagano ay maaring magdiwang ng sabay. Ang Nobyember 1. Ang araw kasi na ito ay pagdiriwang din ng mga pagano sa hilaga ng apat na bansa noong 7th century. At dahil nga nais ng mga batikano na mapagisa ang mga pagano at katoliko naging batas ng simbahan na pumili ng araw na may okasyon din sa mga pagano.
Hmmm.. naamoy ko ang teyorya ni Dan Brown.
Halloween. Gusto ko ng halo-halo.
day
Nakakita ka naba ng multo? May nakaharap ka na bang multo? Noong nagkaharap kayo, sino ang natakot ikaw ba o siya? Totoo nga kayang may mga multong ligaw? Wala bang DSWD ghost edition para naman maihatid na sila sa kanilang mga nanay at tatay...?
Labels: Experience, Funny, Life's so PUN
► Read more!
Ang Beer na 'to o ang Pag-ibig Mo
Wednesday, October 25, 2006
Iyakin ba ako?
Sa tingin ko naman hindi, medyo nadadala lang talaga ako minsan ng emosyon. Tama. Emosyonal ako... pero hindi iyakin.
Habang humihithit ako ng yosi at kasalukuyang nakatulala sa langit at dinadama ang alak na gumugulong sa aking bituka, may isang kamay na humawak sa aking balikat. kamay iyon ng isang kaibigan.
Nagulat ako dahil bigla nalang s'yang nag bigay sakin ng advices. Pero hindi basta bastang advices. Saktong sakto 'to sa tunay na nangyayari. Malalim yung mga sinabi niya, at pilit ko naman itong ibinaon sa aking isipan. Madalang kasi mangyari na binibigyan ako ng advice kaya, sa puntong ito... wala akong itatapon.
Tumagal din ang usapan namin, kasama yung isa ko pang kaibigan. Siguro dahil tatlo kaming lalaki dun ay naging open narin ako sa tunay na sitwasyon [Pasensya na po at hindi ko maaring banggitin dito kung ano man yun].
Nagulat nalang ako na unti unti nang nagiging mausok ang paligid. Mga mata ko pala yun. Oo na... may kahinaan din ako. Pero tulad ng kasabihan, "Boys don't cry but real mean does," kailangan ko rin ilabas ito.
Masama ba kung magpapakita ako ng kahinaan paminsan-minsan, lalo't sila mismo ay nakita na may problema ako kahit na pilit ko namang tinatago. Oo na. Mahina ako.
Pero hindi ibig sabihin noon ay hindi ako marunong lumaban... na hindi ko kayang panindigan ang mga prinsipyo ko.
Sa totoo lang, may dalawang dahilan kung bakit ako umiyak noon. Una, sobrang hindi ko inaasahan na ganong kabait yung mga kaibigan ko - oo simple lang naman yung mga advices. Pero yung tiwala... hindi ko matatawaran yon. Pangalawa, naawa ako sa sarili ko. Dahil kung dati ay naitatanggi ko pa na maayos ang lahat - kumpirmado na dahil sila mismo ay nakita ang problema. Naawa ako sa sarili ko dahil alam kong kaya ko pero nawawalan ako ng gana.
Nakita ko nalang ang sarili ko na pilit kinukusot ang mga mata ng isang panyo.
Salamat pareng Forth at Butch.
Labels: Emo, Experience, Personal, Rewinds
► Read more!
Milenyo and all that Jazz
Sunday, October 01, 2006
Who broke it
It was Wednesday night when I received the message. The rain had stopped but our spirits are just starting to cloud up. A few bottles of mucho and some packs of cracklings will do help us forget that our thesis due on Tuesday is not yet finish. Tonight, who cares about quizzes, lectures waiting to be downloaded and uhhh…. Tomorrow!
All I [we] wanted was to sober our selves, get wasted and wish that there’ll be no classes tomorrow!
Until…
JHED: w00t! wala pala kayong pasok bukas eh!
ROB: Bakit daw?
JHED: Manood ka kaya ng TV! May bagyo kaya!
ROB: [insert Filipino bad word here] Hehehe! Ang saya! Hindi ako makakanood ng tv, la ako sa bahay. Ang saya talaga! [insert another Filipino bad word here]
JHED: O sige na nga baka masapak mo pa ako!
Pre-show
I woke up with the sound of my mobile phone, ringing. 10 messages received, most of it are “good morning” greetings. On the other hand, I was expecting to have a headache because of last night’s activities. Thank goodness I was A-OK!
Knowing that a storm is heading
Main Attraction
Milenyo’s expected to arrive in
The main road outside our subdivision was already enraged with muddy waters coming from the highlands of
We five mother nature out thrash, she gives us *spa* in return.
My relatives, who live a few kilometers south of our house, had no choice but to climb the ceiling and pull my grandma up, along with some neighbor and a months-old baby.
They failed to save their appliances which includes a flat screen tv, a two door fridge, a component, washer and dryer, kitchen stuff, books and other school paraphernalia, and other things.
Good things they were quick in saving some clothes and undies!
Panic Attack
Even before the flood hit, my mom was already in a big worry. She was worrying about our roof, neighbor’s roof and the flying roofs (raise the roof?! Hehe).
The howling wind gushing through the trees as if cursing the leaves with its angry blow, makes me want to wish for a sunny day.
My windy worries soon changed to a watery one when the flood waters hit the panic level. It was inching its way to our house! I found myself detaching all the cables from my PC and relocating it on top of my bed. My mom helped in transferring other electronic/electrical devices to our rooms and after we broke a sweat, we checked the water level and it was mother-fucking inch lower!
Post-party
Friday morning. Mud, leaves and funks. The cleaning process began and the aftermath only showed that man had no say against Mother Nature. But what hurts the most is that there’s still no electricity and my phone got no battery left.
Funk You Milenyo!
Labels: Disaster, Experience, Life's so PUN, Personal
► Read more!
