I just watched it a few minutes ago...

Gabriella's mother's company transfers to Albuquerque, not knowing that Troy actually attends her new school. Troy is also the star player of the basketball team, of which his father, Jack Bolton, is the coach.

During homeroom, Ms. Darbus, the theater teacher, announces the upcoming auditions for the winter musical. Troy sees Gabriella at the back and tries to call her. Her cellphone rings and leads to Sharpay, Ryan, Troy, Gabriella, Taylor and Chad getting detention.

After homeroom, Troy and Gabriella meet and look at the signup sheet for the auditions. Sharpay finds them and assumes that Gabriella wants to sign up. She and Ryan put an article about Gabriella's academic achievements into Taylor's locker. During detention, Taylor approaches Gabriella and invites her to join the school's scholastic decathlon team.

As a result of the detention both Troy and Chad miss their basketball practice, much to the annoyance of Coach Bolton. During a confrontation between the coach and Ms. Darbus it is made clear that neither of them has any real respect for the work that the other does. Troy eventually takes part in practice but he can't seem to stop thinking about Gabriella, which is reflected by the whole team singing "Get'cha Head in the Game".

On the day of the auditions, Chad tells Troy that there is a basketball practice during free period. However, Troy chooses to go to the auditions instead. He meets Gabriella backstage and both watch a series of bad auditions, followed by Sharpay and Ryan's rendition of "What I've Been Looking For". Gabriella suddenly decides to audition, however, Ms. Darbus tells her that she is too late.

After a confrontation with Sharpay, Kelsi, the composer of the musical, trips and drops her notes. Troy and Gabriella rush to help her and end up singing a slower and more correct (according to Kelsi) version of the song "What I've Been Looking For". Ms. Darbus watches them from behind a wall and decides to give them a chance, inviting then to perform at the callbacks. When Sharpay finds out, she is furious.

With the captain of the Wildcats daring to try something new, it seems many students are losing their inhibitions and revealing their true desires to their friends, much to the annoyance of Sharpay. In the cafeteria most of the school breaks out into song singing, "Stick to the Status Quo". While Sharpay is having a stroll through the cafeteria, Gabriella trips and her lunch spills all over Sharpay's jacket. Sharpay informs Ms. Darvis that Troy and Gabriella are trying to destroy the musical. Ms. Darbus informs Coach Bolton and ends up having yet another argument with him.

Chad and Taylor decide that they need to do something and devise a plan. The basketball team tricks Troy into saying that Gabriella isn't important while she watches events through a Wi-Fi link. Gabriella is hurt and sings "When There Was Me and You", later telling Troy that she isn't going to do the auditions anymore.

After seeing how Troy and Gabriella no longer get along, Chad and Taylor decide to tell them the truth. However, Gabriella still refuses to forgive Troy, until he turns up at her balcony singing the harmony of "Start of Something New".

In order to secure their places in the musical, Sharpay and Ryan persuade Ms. Darbus to change the callbacks time to coincide with the championship game and the scholastic decathlon. When Kelsi finds out, she and the others are devastated, but the scholastics and the jocks work together to come up with a plan.

On the day itself, Taylor and Gabriella send a virusinto the system to disrupt the basketball game, then boil a bad-smelling chemical to stall the decathlon. Troy and Gabriella then run to the theater.

Sharpay and Ryan finish performing "Bop to the Top". But when Troy and Gabriella show up after Ms. Darbus called their names, she tells them, again, that they are too late. People start streaming into the theater to support them, giving Ms. Darbus no choice but to let them perform "Breaking Free". In the end, Ms. Darbus gives the parts to Troy and Gabriella. After winning both the scholastic decathlon and the basketball game. Gabriella runs up to Troy and they try to kiss but are interupted by Chad, who is trying to give the game ball to Troy but ends up giving the ball to Kelsi. Jason Cross helps her shoot a basket and then the entire school gathers in the gym to perform "We're All in This Together". After the credits roll, Sharpay is seen complementing Zeke on his cookies. She hugs him and they move off the camera as Zeke promises to make her a creme burlee.

And some pics...

Some Trivia:

Factual error: When Troy and Gabriella swap cellphones to give each other their number, they take a picture and put in a number. Both Troy and Gabriella put in less than 6 keystrokes, while the US standard for cellphone numbers is 7 digits.

Continuity: The post-callback basketball scene's countdown clock isn't accurate. If you try counting with it (using your DVD player's time indicator), you'll notice that it reaches 0 by the time that the ball's being passed to Troy. That's considering no shot is done in slow motion.

Audio problem: Since the songs were pre-recorded, in We're all in this together, you can hear either troy or Gabriella's voice signing background, not matching the others' lyrics, but their lips are moving to the same words as all the others.

Of Course a little thanks to:

IMDB || Wikipedia || StarPulse || My Self (Copy-pasting, sure is tiring)

Labels: Movie Madness, Pop Culture, School's Cool, Sooo High School

Hihi. La lang, oh kamusta naman kayo?

Labels: Funny, mixed, Plog, Rants, Sooo High School

Bilang isang engineering student nasanay ako na halos lahat ng bagay ay denumero. Kailangan lahat sakto. On-the-dot. Pero hindi ibig sabihin lahat ay sinusukat ko. Wala naman akong dalang ruler lagi.

9.8m/s²

Kinse anyos. Natatandaan nyo pa ba ang kontrobersyal na billboard sa EDSA? “Nakatikim ka nab a ng kinse anyos?” Tumutukoy ito sa alak nila na labing-limang taon ang tinagal sa wine cellar.

Naginit ang tumbong ng mga peminista noon dahil dito inireklamo ang may-ari ng nasabing advertisement. Para matapos ang gulo ay nakisakay nalang ang kumpanyag nagpakana ng mala pedophile ad. Ginupit nila ang parting “kinse anyos”, dahil sayang naman nga naman ang malaking larawan ng alak kung lahat ito ay tatanggalin nila.

Pero tila lalong nag-init ang tumbong ng mga peminista, yung tipong sizzling plate na sila sa sobrang init. Bakit kamo? Dahil ito ang kinalabasan:

“Nakatikim ka na ba ng [butas]?”

Sana ay hindi nyo nahalatang inimbento ko lang yan.

Π = 3.1415926535897932384626433832795

Mga peminista. Sabi ng professor ko sa Theology, sila daw yung mga girl power na wala sa lugar. Naiintindihan ko naman ang mga peminista. Pressured lang sila sa mga malling, shop-till-you-drop, at daddies nila.

34-24-36. Yan daw ang sukat ng sexy. Medyo binawasan na nga nila yan dahil dati 36-24-36 pa yan. Siguro kumokonti na ang mga babaeng pinagpala o pwede ring kapag ganito ang vital statistics ay wala masyadong pumapasa sa pagiging sexy. Buti nalang si Keanna Reeves maliit lang talaga. Para ka lang may batang kambal na bitbit.

Bakit ba kasi kailangan sukatin ang mga babae sa mga bagay na hindi nila nakokontrol? Bakit kailangan sila husgahan kung 34-24-36 sila o hindi? Bakit hindi natin sila sukatin sa mga bagay na kaya nila kontrolin, tulad ng talino, level ng pagsisikap o sipag.

O pwede rin namang sa dami ng datung.

7 inches

Noong 1^st year high school ako, natatandaan kong nagpalakihan kami ng mga kaklase kong lalaki.

Nagpalakihan kami…

Pero bago pa dumumi ang isip mo, ang ibig kong sabihin ay nag patangkaran kami. Thirteen palang ako noon at siguro nasa 5’3” palang ang height ko. Kumpara sa mga classmate kong matatangkad talaga. Pero hindi naman ako ang pinakamaliit noon.

Masarap kasi maging matangkad. Bukod sa madali kang makakapangopya kapag matangkad ka ay nasa dulo ka din ng pila. Isa ring flair ng pagiging matangkad ay ang pagiging bida mo sa basketball (syempre kailangan ay may skills ka din) at kung bida ka sa basketball syempre kadikit na nyan ang pagiging habulin mo sa chicks. Kaya nga babawi ang Ateneo next year sa UAAP!!!!!!!

Pero kung palakihan talaga ang gusto mo… isipin mo nalang ay may hawak kang “Haba-holiday footlong hotdog…”

Gawaing Bahay

I. Bilugan ang salitang angkop sa pangungusap.

1. Si Rob ay isang (magaling, henyong) engineering student.
2. Ang alak ay (mabuti, na-aayon) sa ating katawan, lalo na kung ito ay kinse anyos.
3. Ang boobs ni Keanna Reeves ay (mala ulo ng sanggol, mala ulo ko) at naliliitan parin ako.
4. Ang height ni Rob ngayon ay (5’8”, 5 feet 8 inches).
5. Ang Champion sa UAAP next year ay (Ateneo, AdMU) at wala nang iba pa.

II. Gumawa ng isang essay tungkol sa mga bagay na masarap sukatin. I-highlight ang mga salitang masarap i-highlight.

Labels: Funny, Life's so PUN, Rants, Sooo High School

One down.

Two more to go... And I fucking want na for all of these to be over. I mean, who would want to be awake for like 33 hours and then you'll be mocked up by those boohoo panelist. Holy blogger! And Its oktoberfestfest already and I make that we, havent had any of oiur supposed regular drink-up-get-sobber sessions.

As much as I (ok make that again, we), wanted to loosen up, we aint got any time. and if ever we have, then its goin to be like this group is having fun and the other's having fun too... away from us. Arrrggg... ma just missin the good'ol days wherein my classmates can be called friends and my friends are always there.

I can't blame them... really... cause we all get mature and things change. But would it be possible if things change for the better? I had a feeling this classmates-friends thing started to shrink because of our thesis. Yeah, thats how thesis control our life. I'll be ending this post right here...

Labels: Personal, Sooo High School, Thesis

Masarap alalahanin ang nakaraan… tulad na lamang ng haaaay-skul layf.

Pers Yir

Noong mga unang araw ng klase, syempre wala pa ako masyadong ka-kilala maliban na lamang doon sa mga datihan ko nang kamag-aral sa elementarya. Si Dyerowm ang kasama ko noon… medyo natagalan din kami bago nag karoon ng bagong kaibigan, siguro mga 20 minuto pagkatapos ng plag seremoni. Ang pangalan ng nyu prend namin ay Tsolo. Nakakatawa tong si Tsolo at mapag-trip… Matapos noon ay dumami na ang aking mga kaibigan tulad nina Roberto, pero mas kilala siya bilang Bong. Sina Rasel, Dyan Dyeyk, Antoni, Heysel, Cleo at marami pang iba.

Noong pers yir din ako naging aktib sa mga isteyds pley. Mga kung ano-anong rowl ang ginanapan ko noon. Na ayoko nang alalahanin pah.

At syempre dahil ang edad namin ay trese, ito narin ang panahon kung saan ang mga hormowns ay naliligalig – “Reydying Hormowns” kung aming tawagin. Mga ligawan mowments, gimiks, at kung ano-ano pang traying-hard tu bi an adolt aktibitis.

Sa panahon ding ito nagtapos ang pagkakaibigan namin ni Tsolo, dahil kay Nikki at dahil din sa kanya.

Change Topic.

Sekond Yir

Portin yir old na ‘ko bay dis taym. Muli akong nahilig ako sa Gowst Fayter. Nangolekta ako ng mga teks, pero yung mga reyr lang ang kinukulekta ko at inilagay ko pa ito sa isang protektib album. Hihi. Nakakatawang isipin.

Hindi lamang Gowst Fayter ang nakahiligan ko, pati narin Pokemon! Hihi! Tinangka ko ngang hanapin ang mga guhit ko ni Pikatsu, Balbasor, Dyiglipaf at iba pang karakter dito pero hindi ko na mahanap… Malamang ito ay nasigaan ko na dati pa. Hehe.

Sa mga pradeyks naman ang hindi ko makalilimutan ay ang aming myusik bidyo kung saan ako ang gumanap na “broken harted” na lalaki at naghahanap ng babaeng kakarelasyonin (kamusta naman ang term koh). Kiss Me ang bidyo namin noon. Ahehehe!

Nag lebel-ap din ang aking pagiging isteyds actor, dahil gumanap ako bilang meydyor karakter sa isang pagtatanghal kung saan ako si Tumago ang kontra bida sa buhay nina Malakas at Maganda. Sa tunay na buhay si Malakas ay kasalukuyang nasa Amerika at piloto sa AAF o ang Amerikan Er Fors, habang si Maganda naman ay nasa Seynt Luwi Unibersiti sa Baguio at pinilipilit tapusin ang kursong Kemikal Indyiniring.

Dito rin una akong nag ka pimpol sa noo. Paksiyet.

Terd Yir

Isa sa mga hindi ko malilimutan ang aking terd yir sa baste. ϋber saya talaga netoh! Dahil naging close kami ni Hero (hindi yung panget na artista ha), at nag-karon din kami ng sobrang COOL na tropa… Tinawag namin itong Thrashers®. Sikat ang grupo namin sa Baste… at kinatatakutan ng mga guro pati narin ng mga pari na nagpapalakad ditoh. Hehehe!

Isa sa mga hindi ko malilimutan ay ang pag papakita ng Derrrteeh Fingas ng aming ka tropa na si Bing sa isang class picture. Bwahahaha! Dahil ditto, ay hindi tuloy na release yung “bloopers” bersyon ng mga larawan. Hehehe.

At dahil nga astig kami, ay hindi na kami pumasok sa klase matapos ng piktsuran at dumaretso sa kantin para kumain ng Lugaw™. Wahihi!

Na riyalays ko tuloy na mas masarap pala kumain ng Lugaw™ lalo na’t sasamahan mo ng kalokohan.

Mabuti na lamang at mabait ang aming adbayser… (Sa Ateneyo na yata siya nagtuturo ngayon).

Hindi ko rin makakalimutan ang mga pradyekts namin sa Adbertaysing kung saan gumawa kami ng isang komersial. At syempre ang dyaryo namin para sa Dyornalisim, kung saan ako ang editor-in-tsip.

Mas naging aktib pa ako dahil hindi lamang sa piling manonoood ako nakapag perporm noon, dahil noong pawndeysyon dey, kami ay nakapag-sayaw at nakapag perporm ng maigsing dula sa harap ng buong Sebastinian Community.

Noong terd yir ako, ay sumali din ako sa COCC o ang hmmmm…. Shet nakalimutan ko na mining nun. Hehehe. Isang taon din akong nag push-aps, nag dak-wok, nag-pumps (hihi), gumapang (hihi ulet) at kumanta ng “Baboy ng Annex taon-taon tumataba!” (hihi nanaman).

At dahil ako’y isang magaling na kadete…

Port Yir

Ako ay naging Kampani Eksekyutib Opiser ng Alpha Kampani. Malufet ako noon… wag mo akong titingnan ng masama habang treyning dahil mag hihintay sayo si satanas para sa iyong “hell day”. Hihihi! Jowk lang! Dyastifayd ang mga desisyon ko.

Bise-presidente ako ng klase. Pero wala naman akong natandaang ginawa ko namag papaunlad sa bayan. Hehe… pero na tandaan ko noon nung pinagtanggol ko ang aking mga mahal na kamag-aral sa mga maling pamamalakad ng aming principal.

Syempre mas naging “nakakatuwa” kami noon. Halos lahat ng tiser ay may bansag. Si Hoopskiri (dahil sa kanyang epilyido), Sharky (dahil sa kanyang matutulis na ngipin na animo’y stalactites sa caves), Pegasus (self explanatory), Bullshitting (yung titser namin na nakipag bullshitting – open forum), Palaka (obyus din to) at si Karot (dahil sa matulis nyang baba).

Kasali din ako sa pep squad. Sa field demo at sa iba’t iba pang mga kachukaran nong hayskul.

Hindi ko malilimutan ang aming retrit noon sa Angel’s Hills sa Tagaytay, dahil sa masasayang tagpo. Unang gabi, nilagyan ng syeybing krim ng aking kaklase ang ulo ng isa pa naming kaklase. Hehe. Binidyuhan ng isa naming klasmeyt ang isa pa naming klasmeyt habang naliligo ng hindi nya alam. Hehehe. Pinagalitan ako ng aking adbayser dahil nag takbuhan kami ni nung klasmeyt ko sa corridor ng retrit haws sa disoras ng gabi. Hehehe ulit.

Hanggang dito nalamang… ang pagkukuwento ko ng aking hayskul layf dahil natatamad na akong mag tayp. Pero sana wag kang tamarin mag koment. ϋ

PS: Meron paring tindang Lugaw™ sa kantin hanggang ngayon, ngunit hindi na ganong kaaktibo ang Thrashers® dahil medyo nagkaroon na ng mga sari-sariling buhey.

Labels: Personal, Rewinds, Sooo High School